economie-en-innovatie.jpg

Nieuws

Het regent pijpenstelen, met bakken valt het uit de lucht. Echt Hollands weer, zo zeggen we dan. Ik hoor de mensen om mij heen klagen. ‘Wat een snertweer’, ‘Nou, ik heb liever flinke kou dan dit..’, ‘He jakkes regen, wat kan ik daar toch zo slecht tegen’.

“Ik ben juist ontzettend blij met de regen”, antwoord ik tegen iemand die zijn ongenoegen uit over al dat hemelwater. “Van mij mag het nog wel even flink blijven doorregenen. Hoe meer, hoe beter. Ben je die enorme droogte van afgelopen zomer nu al vergeten?” Hij kijkt mij een beetje schuldig aan. “Je hebt gelijk, dat is waar. Ik stop onmiddellijk met klagen over het weer.”

Op diverse plekken in Nederland is de grondwaterstand nog steeds niet op peil en kampen we met een flinke droogte, met alle gevolgen van dien. Oogsten zijn verloren gegaan, dieren moeten bijgevoederd worden, grondstofprijzen stijgen. Ik heb het zelf op hele kleine schaal ervaren. Ons weiland was veranderd in een grote gele woestenij, alsof ik ergens in het zuiden van Griekenland woonde in plaats van Barchem. Ik heb onze twee paarden flink hooi bij moeten voeren. Er was in de verste verte geen groen grassprietje meer te bekennen. Sloten om ons heen stonden droog. Ik vroeg aan mijn oudere buren of ze zoiets in hun leven al eens eerder hadden meegemaakt. Zo extreem, nee, dat konden ze zich niet heugen.

Na een aantal regenbuien in september kleurde alles vrij snel weer groen. Dat is verraderlijk. Op het oog lijkt het of er niets meer aan de hand is, waardoor veel mensen over gaan tot de orde van de dag. Op een diepere, inmiddels onzichtbare laag is er wel degelijk wat aan de hand. Ons ‘Hollandse weer’ kan in de toekomst wel eens helemaal geen Hollands weer meer zijn. Met een eeuwenlange geschiedenis van een overvloed aan water lijkt het ondenkbaar, maar zelfs wij kunnen een land zijn met waterschaarste. Niets is onmogelijk in deze ‘Kanteltijd’; een verandering van tijdperk waarin alles op zijn kop gezet wordt en de wereldwijde klimaatverandering ons flink wakker zouden moeten schudden. Weerman Gerrit Hiemstra heeft het in een interview in De Stentor (12-12) over ‘2018, als het kanteljaar’, met het ene weerrecord na het andere dat sneuvelde. Hij zegt daarin: ‘In twee van de vier klimaatscenario’s van het KNMI worden onze zomers droger en warmer. Voor het eerst zijn we echt met de gevolgen geconfronteerd. Op sommige plaatsen was geen benzine meer te koop doordat het transport over water nagenoeg stilviel. We zagen onze kwetsbaarheid.’

We zagen inderdaad onze kwetsbaarheid. Even dan, want gezien de reacties om mij heen over ‘die vervelende regen’ laat ons collectieve geheugen ons snel in de steek. Het is nodig aan vervanging toe. Ik blijf mij in ieder geval uitspreken over ‘die heerlijke regen’. Dat is het minste wat ik kan doen.

Tanja Abbas

Lees ook de andere columns van Tanja


Over Tanja Abbas

Tanja Abbas woont met haar gezin in het buitengebied van Barchem. Ze is van nature een verbinder van mensen, ideeën en mogelijkheden. Ze zet zich als zelfstandig onderzoeker, sociaal ondernemer, spreker en schrijver in voor een samenleving waarin onze verbinding met de natuur en met elkaar weer in balans is. 'Practice what you preach' is haar motto. Zo geeft ze haar visie handen en voeten in de praktijk, op haar eigen enthousiaste, wijze.

Column Groen Doen

Samen naar een schone toekomst. Maar hoe geven we daar nu handen en voeten aan? Wat doen wij als Cleantech Regio en wat kun jij eraan doen? Iedere twee weken verschijnt in Nieuwsblad Stedendriehoek een column onder de titel Groen Doen. De column wordt om en om geschreven door Gert-Jan Hospers, Tanja Abbas en Harry Webers

Aanmelden nieuwsbrief en e-zine

E-zine Driehoeksverhouding juni 2018


 cover juni2018 198